Verschillende phlox soorten
De botanische naam phlox (flox) komt uit het Grieks en betekent vlam. In Nederland worden het dan ook vaak vlambloemen genoemd. De phlox kenmerkt zich door de stervormige bloemen. Veel van onze Nederlandse borders worden opgevrolijkt met deze felgekleurde planten.
De phlox kent ongeveer 70 verschillende soorten, zowel hoge als lage planten, bodembedekkers, eenjarige planten en vaste planten. Grofweg kunnen we de phlox in twee soorten onderscheiden: de staande en kruipende phloxen. We beschrijven de vier belangrijkste soorten:
Kruipende phlox
Dit is een bodembedekker, want het is een kruipende variant. Kruipende phloxen, zoals de subulata, worden gemiddeld tussen vijf en tien cm hoog. De kruipende phlox is een groenblijvende plant met trossen kleine, meestal rozenrode bloemen. Dit soort planten vormt een soort kussens in je border. Een echte aanwinst in de tuin dus.
Phlox maculata
Kenmerkend aan deze phlox soort zijn de slankere stengels met smallere bladeren van gemiddeld 60 tot 80 cm hoog. Het is een winterharde plant, maar verliest wel zijn blad. Hij bloeit in de zomer in de maanden juni en juli.
Staande phlox
Dit is een staande plant met een gemiddelde hoogte tussen de 100 en 120 cm. Kenmerkend zijn de pluimvormige bloemen. Het is een winterharde plant, maar hij is niet wintergroen. De bloeiperiode is in de zomer, maar sommige varianten kunnen tot ver in de herfst bloeien.
Phlox divaricata
Dit is ook een kruipende phlox. De divaricata heeft vaak wat heldere, lichtere kleuren. Deze plant wordt 30 tot 40 cm hoog en is daardoor goed geschikt als bodembedekker. Een wintergroene plant die bloeit van april tot mei.
